Kotły na paliwo stałe – klasyka w nowym wydaniu

Gdyby sięgnąć pamięcią kilka lat wstecz, przed oczami jawić się może następujący obraz domowej „kotłowni”: ciemne pomieszczenie, a w nim – wielki, sapiący kocioł, który trzeba było ciągle rozpalać i pilnować, aby nie zadymić wszystkich pomieszczeń. Dzisiaj, gdyby ktoś wyraził taką opinię, spotkałby się z pytającym wzrokiem: „serio?”.

Kotły na paliwo stałe kojarzą się jeszcze niektórym z nieprzyjemnym zapachem, niemożliwością utrzymania pomieszczeń w czystości, długim czasem poświęcanym na rozpalenie, a także brakiem bezpieczeństwa (ze względu na łatwość tworzenia się i przenikania do środowiska trujących substancji). Prawdopodobnie właśnie te urządzenia przeszły największą liczbę udoskonaleń. Ich wytwarzaniem nie zajmują się już mali producenci, lecz kilka dużych firm rywalizujących ze sobą w obszarach: nowoczesnych technologii, spełniania najwyższych standardów jakości (m. in. trwałości, wydajności, ekologiczności), dostępności (m. in. części zamiennych) czy ekspresowego i rzetelnego serwisu.

Kotły Buderus można przyporządkować do jednego z poniższych rodzajów:

  • kotły spalające węgiel kamienny (np. miał, ekogroszek)
  • pozyskujące ciepło z palenia drewna
  • w których można stosować pelet
  • dostosowane do spalania brykietu
  • umożliwiające palenie drzew oraz zbóż energetycznych czy słomy

Poza tym kotły węglowe Buderus posiadają różne systemy spalania: górny oraz dolny. W pierwszym przypadku trzeba na rozżarzoną warstwę kłaść kolejne porcje paliwa, co wiąże się z doglądaniem pieca 2 do 3 razy na dobę. W drugim można regulować za pomocą urządzenia elektronicznego ilość ciepła docierającego do wszystkich pomieszczeń, a czas do następnego uzupełnienia substancji opałowej jest dużo dłuższy (ok. 18 godzin). W kotłach na miał zastosowano specjalny wentylator wymuszający cyrkulację powietrza, przez co wspomniany czas wynosi 30 godzin. W piecach na ekogroszek i pelet kluczowym elementem jest palnik retortowy oraz czujniki (m. in. chroniące przed pożarem). Kotły na słomę czy drewno to urządzenia przeznaczone do spalania tylko jednego, wybranego rodzaju paliwa. Sporadycznie można dzięki nim pozyskiwać ciepło z innych rodzajów biomasy.

Kotły na paliwo stałe mogą być wyposażone w zautomatyzowany podajnik, który bardzo ułatwia cały proces grzewczy. „Doglądać” pieca trzeba co 24 godziny, ponieważ pozostawienie go bez jakiejkolwiek kontroli może skutkować nieoczekiwanym uszkodzeniem (np. paliwo okaże się zbyt mokre). W związku z tym systematycznie należy go czyścić.

Funkcjonowanie kotłów, przeznaczonych do spalania górnego substancji stałych, nie jest zbyt skomplikowane i wygląda następująco: najpierw do komory spalania załadowane zostaje wybrane paliwo. Bardzo szybko podnosi się w niej temperatura i piec wkrótce uzyskuje swoją optymalną moc. Docierające powietrze intensyfikuje cały proces i to właśnie przez zabezpieczenie odpowiedniego dostępu do niego wydzielana jest ogromna ilość ciepła. Nie da się go w żaden sposób kontrolować. W takim przypadku może pomóc zakup małych grzejników (a do nich pompy cyrkulacyjnej) albo dokładne odizolowanie zbiornika z gorącą wodą. Kocioł węglowy z górnym spalaniem będzie trzeba uzupełniać w paliwo kilka razy na dobę. Poza tym uciążliwe może być wynoszenie popiołu co kilka dni. W kotły węglowe z dolnym spalaniem trzeba więcej zainwestować, ale: po pierwsze – skuteczniej produkują ciepło z mniejszej ilości paliwa, ponieważ kolejne porcje są od siebie oddzielone w komorze zasypowej; po drugie – piec może pracować nieprzerwanie przez około 18 godzin i nie zmniejsza przy tym swojej wydolności; po trzecie – środki finansowe przeznaczone na pokrycie inwestycji zwracają się po kilku sezonach grzewczych.

Szczególnym typem kotła węglowego jest ten przeznaczony do palenia miału. Ten rodzaj surowca wymaga bezpośredniego dostarczenia powietrza za pomocą kanałów. Proces pozyskiwania z niego energii jest znacznie wydłużony. Tym samym należy dokładać kolejne porcje własnoręcznie albo nabyć podajnik tłokowy, który wydłuża czas do następnego załadunku do kilku, a nawet kilkunastu dni. Kotły do spalania ekogroszku oraz peletu posiadają, zamiast charakterystycznego dla poprzednich typów urządzeń grzewczych rusztu, konstrukcję pierścieniową z dyszami na powietrze (palnik). Wykorzystana zostaje tylko część paliwa, a popiół jest spychany do popielnika. Surowiec, z którego regulować, a niektóre modele mają funkcję automatycznego rozpalania.Kotły na słomę są bardziej ekologiczne niż te spalające węgiel, ale sam surowiec opałowy posiada niższą „kaloryczność”. To oznacza, że trzeba przygotować się na znacznie większe zapasy i tym samym – obszerniejsze miejsce do składowania. Piece do spalania drewna opierają się na systemie zgazowania (suszenie – piroliza – spalanie wstępne – spalanie główne - dopalanie), czyli:

  • w pierwszej kolejności w komorze musi być niedostatek powietrza
  • później zachodzi wstępne spalanie paliwa
  • wydziela się gaz drzewny (skład: 20% wodoru, ok. 20% tlenku węgla,50-60% niepalnego azotu, niewielkie ilości metanu, dwutlenku węgla i pary wodnej)
  • miesza się on innymi produktami spalania oraz powietrzem
  • paliwo zaczyna płonąć (proces spalania głównego)
  • dopalają się spaliny

Kostrzewa - Katalog produktów
Kotły na paliwa stałe - Katalog produktów - Buderus